Als je partner niet over gevoelens praat
- 24 feb
- 3 minuten om te lezen
Je kunt samen leven.
Samen eten.
Samen plannen maken.
Samen zorgen voor kinderen.
En je toch alleen voelen.
Niet omdat je partner er niet is.
Maar omdat hij of zij niets deelt van wat er vanbinnen gebeurt.
Geen twijfels.
Geen onzekerheid.
Geen verlangens.
Geen worstelingen.
Alles lijkt intern gehouden te worden.
En als jij behoefte hebt aan uitwisseling — aan woorden, aan samen voelen — kan dat langzaam pijn gaan doen.
In mijn praktijk zie ik dit vaak.
De één verlangt emotionele verbinding via gesprek.
De ander heeft nooit geleerd hoe dat moet.
Dit is geen oorzaak van je relatie
Dit is een ontwikkeling die eerder is ontstaan.
In je gezin van herkomst leer je hoe je met emoties omgaat.
Dat wordt van generatie op generatie doorgegeven.
Je leert of gevoelens besproken worden.
Of ruzie wordt gemaakt en uitgepraat.
Of spanning benoemd mag worden.
Ieder gezin heeft daarin zijn eigen cultuur.
In sommige gezinnen werd gepraat.
Er was uitleg.
Er was ruimte om iets te zeggen over wat je voelde.
Wanneer warmte gecombineerd wordt met een gesprek en duidelijke uitleg, ontwikkelt een kind emotionele zelfstandigheid en sociale vaardigheid.
Het leert: wat ik voel mag bestaan. En ik kan het delen.
Maar in andere gezinnen werd nauwelijks over emoties gesproken.
Niet omdat ouders niet van hun kind hielden.
Maar omdat zij zelf niet geleerd hadden hoe dat moest.
Of emotioneel weinig beschikbaar waren.
Of simpelweg niet wisten wat ze met gevoelens aan moesten.
In zo’n omgeving leert een kind iets anders.
Het leert:
Alles eerst zelf verwerken.
Niet te veel ruimte innemen.
Geen last zijn.
Gevoelens intern oplossen.
En wat je niet oefent, wordt geen vaardigheid.
Wat dit doet in een volwassen relatie
De partner die wil praten voelt zich niet gehoord.
Dus gaat die harder praten.
Raakt gefrustreerd.
Wordt vaak emotioneel.
Is in weze op zoek naar:
“Zie mij.”
“Hoor mij.”
“Ik heb je nodig.”
Maar voor de partner die nooit geleerd heeft om gevoelens samen te dragen, voelt dit niet als een uitnodiging.
Het voelt als falen.
“Ik doe het niet goed.”
“Het is weer niet genoeg.”
En dan gebeurt wat altijd gebeurt, puur uit frustratie en onkunde.
Die trekt zich terug.
Wordt stil.
Wordt hard.
Gaat in de verdediging.
Slaat dicht.
Puur uit zelfbescherming.
En zo ontstaat de cirkel:
Hoe meer de één emotioneel wordt om verbinding te krijgen, hoe meer de ander zich afsluit om afwijzing te voorkomen.
Beiden voelen zich niet gezien.
Beiden voelen zich niet gehoord.
Eenzaamheid wordt gevoeld, verwijdering kan groeien.
En als jullie kinderen hebben, kijken zij mee.
Zij leren van jullie.
Wat jullie nu niet bewust doorbreken, kan later opnieuw in hun relaties terugkomen.
Kun je dit samen leren?
Ja.
Maar niet door meer te praten.
En niet door minder te voelen.
Wat nodig is, is iets wat in sommige gezinnen vanzelf werd aangeleerd:
warmte combineren met duidelijke communicatie.
In gezinnen waar werd uitgelegd waarom iets belangrijk was, waar geluisterd werd en waar gevoelens ruimte kregen binnen duidelijke grenzen, leren kinderen hoe je samen met emoties omgaat.
Dat kun je als volwassene alsnog ontwikkelen.
Concreet betekent dat:
Leren navraag doen in plaats van invullen wat de ander bedoelt een boek voor de verandering.
Leren bij het onderwerp blijven in plaats van oude pijn erbij halen een boek voor de verandering.
Leren je eigen gevoel uit te spreken zonder de ander verantwoordelijk te maken.
Leren luisteren zonder direct te oordelen of jezelf te verdedigen
De partner die normaal trekt, leert vertragen en duidelijker spreken.
De partner die normaal dichtgaat, leert blijven en iets kleins delen.
Een gezamenlijke manier van praten die veiligheid creëert.
En precies dat is waar ik met koppels aan werk.
Zodat je elkaar niet langer triggert in wat je vroeger hebt geleerd —
maar samen nieuwe vaardigheden ontwikkelt.
Herken je dit in jullie relatie?
Wil je hier samen aan werken? En leren hoe je elkaar wél kunt bereiken?
Dan nodig ik jullie uit voor een vrijblijvend meedenkgesprek of kennismakingsgesprek.
Opmerkingen