Verbinding in je relatie: liefde is prachtig omdat het zo ingewikkeld is
Bijgewerkt op: 3 nov

Door Rosa Winkel, relatiecoach
Liefde is misschien wel een van de mooiste, maar ook meest ingewikkelde ervaringen in ons leven. Juist die complexiteit maakt liefde zo bijzonder. Want hoe beschrijf je wat liefde werkelijk is? De ervaring is voor ieder mens anders en laat zich nauwelijks in woorden vangen.
En misschien zit daar precies de uitdaging: we verlangen naar verbinding met iemand die de wereld nooit helemaal op dezelfde manier zal ervaren als wijzelf.
Twee mensen, twee werelden
In mijn praktijk spreek ik dagelijks mensen die samen een relatie vormen. Twee mensen, ieder met een eigen wereld. Ik stel me die werelden graag voor als twee unieke wereldbollen.
Geen enkele wereldbol is hetzelfde. Onze wereld wordt gevormd door wie we van nature zijn, onze opvoeding en alles wat we gedurende ons leven meemaken, zien, voelen en ervaren. Al die ervaringen kleuren hoe we naar onszelf, anderen en het leven kijken.
Wanneer twee mensen verliefd worden, ontmoeten die twee werelden elkaar.
In het begin voelt die andere wereld vaak exotisch en fascinerend. We worden aangetrokken door wat anders is. Nieuwe inzichten, andere perspectieven, verrassende gesprekken en onbekende gewoontes. We zijn nieuwsgierig, stellen vragen en willen ontdekken.
We kijken met verwondering naar de ander.
Wanneer nieuwsgierigheid plaatsmaakt voor aannames
Na verloop van tijd verandert er iets in onze relatie. De eerste verliefdheid maakt plaats voor vertrouwdheid. We leren elkaar steeds beter kennen, bouwen samen een leven op en raken gewend aan elkaars eigenaardigheden.
Maar juist in die vertrouwdheid schuilt een valkuil. Waar we in het begin nog nieuwsgierig waren naar de ander, beginnen we steeds vaker in te vullen wat onze partner denkt, voelt of bedoelt.
Ik weet precies hoe hij reageert.
Zij doet altijd zo als er iets aan de hand is.
Ik hoef het niet eens te vragen, want ik weet toch wel wat hij bedoelt.
We verwarren vertrouwdheid met kennis. Alsof we de wereld van onze partner inmiddels volledig hebben ontdekt en er weinig nieuws meer te ontdekken valt.
Maar hoe zeker kun je daarvan zijn?
De wereld van je partner staat namelijk nooit stil. Net zomin als die van jou. We veranderen voortdurend door nieuwe ervaringen, omstandigheden, gevoelens en inzichten. Zelfs dezelfde gebeurtenis kun je op verschillende momenten in je leven heel anders beleven.
En toch blijven we onze partner vaak bekijken vanuit het beeld dat we in de loop der jaren van hem of haar hebben gevormd.
Juist wanneer we denken de ander al te kennen, verliezen we soms de nieuwsgierigheid die nodig is om elkaar werkelijk te blijven begrijpen.
Verbinding is meer dan samen een leven delen
Veel stellen delen ontzettend veel met elkaar. Een huis, kinderen, vakanties, vrienden, verantwoordelijkheden en misschien zelfs een bedrijf.
Maar samen een leven delen is niet automatisch hetzelfde als je verbonden voelen.
Je kunt uitstekend functioneren als team en je tegelijkertijd emotioneel mijlenver van elkaar verwijderd voelen.
Werkelijke verbinding ontstaat wanneer je bereid bent om je te verdiepen in de belevingswereld van de ander. Niet alleen in wat je partner doet of zegt, maar vooral in wat er vanbinnen gebeurt.
Wat houdt de ander bezig? Wat voelt hij of zij? Welke betekenis geeft je partner aan een gebeurtenis? En waarom raakt iets de ander misschien zo anders dan bij jou?
Een liefdevolle relatie vraagt niet dat je elkaars wereld volledig begrijpt, maar dat je bereid blijft die wereld te ontdekken. Met aandacht, een luisterend oor, begrip en compassie.
Het onderzoeksveld: waar echte verbinding ontstaat
Hoe doe je dat dan, je blijven verbinden met iemand die de wereld anders ervaart dan jij?
Door nieuwsgierig te blijven.
Ik gebruik hiervoor graag de term het onderzoeksveld.
Stel je voor dat er tussen jullie twee wereldbollen een onzichtbare ruimte bestaat. Een plek waar je allebei naartoe kunt stappen om de wereld van de ander te onderzoeken.
In dat onderzoeksveld hoef je niets op te lossen, te verdedigen of te bewijzen. Je hoeft het zelfs niet met elkaar eens te zijn. Je bent er om te ontdekken.
Je stelt vragen omdat je oprecht wilt begrijpen wat de ander ervaart. Je luistert zonder direct je eigen verhaal ertegenover te zetten. Je onderzoekt wat er achter de woorden van je partner schuilgaat.
Dat klinkt misschien eenvoudig, maar in de praktijk blijkt het behoorlijk lastig.
Want om werkelijk nieuwsgierig te kunnen zijn naar de ander, moet je eerst ruimte hebben om te luisteren. En daar zit vaak precies het probleem.
Als je eigen wereld te veel ruimte inneemt
Als mens zijn we voortdurend bezig met onze eigen wereld. Onze gedachten, gevoelens, overtuigingen en ervaringen bepalen hoe we naar anderen luisteren en wat we horen.
We betrekken wat de ander zegt dan ook al snel op onszelf.
Stel, je partner vertelt wat hem of haar dwarszit en zegt daarbij iets over jouw gedrag. Voor je het weet, voel je je aangevallen of bekritiseerd. Je aandacht verschuift onmiddellijk van wat je partner probeert te vertellen naar wat die woorden bij jou oproepen.
Je luistert niet meer om te begrijpen, maar bent bezig jezelf te verdedigen, uit te leggen of te rechtvaardigen.
En zo raken jullie allebei verstrikt in jullie eigen wereld, terwijl je eigenlijk verbinding zoekt.
Om het onderzoeksveld te kunnen betreden, moet je dus ruimte kunnen maken voor de beleving van de ander. Maar minstens zo belangrijk is hoe je iets vertelt, zodat de ander de ruimte kan behouden om naar je te luisteren.
Dat is misschien wel een van de grootste uitdagingen in relatiecommunicatie.
Want verbinding vraagt niet alleen dat we bereid zijn naar elkaar te luisteren, maar ook dat we leren communiceren op een manier die dat luisteren mogelijk maakt.
Een pleidooi voor meer nederigheid in de liefde
Ik zou willen pleiten voor wat meer nederigheid in relaties.
Niet in de zin van jezelf kleiner maken, maar in het besef dat je nooit precies kunt weten wat er in een ander omgaat.
Een houding van:
Ik ken mijn partner niet volledig. En juist daarom wil ik hem of haar blijven leren kennen.
Elke dag opnieuw.
Dat vraagt dat je af en toe afscheid neemt van de gedachte dat je inmiddels wel weet hoe alles zit. Van die overtuiging dat je precies weet waarom je partner iets doet, denkt of voelt.
Want soms is die zekerheid vooral gemakkelijk. Als je denkt het antwoord al te weten, hoef je immers geen vragen meer te stellen.
En soms is nieuwsgierigheid ook spannend. Want wat als je ontdekt dat jouw interpretatie helemaal niet klopt? Dat je jarenlang iets hebt aangenomen wat voor de ander heel anders voelt?
Werkelijk nieuwsgierig zijn vraagt daarom niet alleen aandacht, maar ook de bereidheid om je eigen overtuigingen ter discussie te stellen.
En misschien is dat wel een van de mooiste vormen van liefde: niet vasthouden aan het beeld dat je van je partner hebt gevormd, maar open blijven staan voor wie diegene werkelijk is.
Blijf elkaar ontdekken
Een relatie is geen eindbestemming waarop je elkaar eindelijk helemaal kent.
Het is een voortdurende ontmoeting tussen twee werelden die allebei blijven veranderen.
Natuurlijk zullen er momenten zijn waarop je elkaar niet begrijpt. Waarop verschillen schuren, gesprekken vastlopen en je vooral bezig bent met je eigen gelijk.
Maar juist dan ligt er een uitnodiging.
Om opnieuw nieuwsgierig te worden. Om een vraag te stellen in plaats van een conclusie te trekken. Om te luisteren in plaats van direct te reageren.
Dus stap wat vaker samen in dat onderzoeksveld. Laat je verrassen door wat je nog niet weet over de persoon met wie je misschien al jaren je leven deelt.
Want de mooiste verbinding ontstaat niet doordat je elkaar door en door kent, maar doordat je elkaar wilt blijven leren kennen.
En misschien is dat precies waarom liefde, in al haar ingewikkeldheid, zo prachtig kan zijn.
Benieuwd hoe jullie weer in verbinding komen? Plan een gratis meedenkgesprek of download het gratis e-book: In 7 stappen naar rust, begrip & verbinding.
Rosa Winkel · Relatiecoaching & Communicatie · Driebergen en online · www.rosawinkel.nl
Opmerkingen